W pismach wedyjskich, zwłaszcza w Upaniszadach (m.in. Yogatattva Upanishad, Shandilya Upanishad, Varaha Upanishad) oraz w tantrach takich jak Śiva Saṁhitā, Haṭha Yoga Pradīpikā czy Gheranda Saṁhitā, czakry (sanskryt: cakra – „koło”, „wir”, „okrąg”) to ośrodki energii świadomości znajdujące się w sukshma śarīra – ciele subtelnym człowieka.

Kuṇḍalinī to uśpiona Śakti — boska energia zwojująca się u podstawy kręgosłupa. Przebudzenie odbywa się stopniowo: energia prostuje się, wchodzi do kanału centralnego (Suṣumnā) i przebija kolejne węzły (granthi), aktywując czakry. Każdy etap przekształca ciało, umysł i duszę.

Kundalinī Sanskryt: kuṇḍalinī śakti  (कुण्डलिनी शक्ति) to potencjalna, uśpiona energia duchowa, zwinięta niczym wąż u podstawy kręgosłupa (w czakrze Mūlādhāra). Z natury jest transcendentalna, gdy zostaje przebudzona, wznosi się przez kanał Suṣumṇā Nāḍī ku Sahasrāra, jednocząc człowieka z boską świadomością. Kundalinī w pismach wedyjskich i upaniszadach 1. Źródło energii boskiej W Śāradā Tilaka Tantra  (III.5) czytamy: „Kuṇḍalinī to Boska Matka, która śpi zwinięta w trzech i

Prakṛti (sanskryt: प्रकृति) dosłownie oznacza: pierwotna natura, źródło, substancja, pra-materia, to, co poprzedza stworzenie.Etymologicznie: pra = „pierwotne, podstawowe”, kṛti = „stworzenie, akt, działanie”. W Wedach i Upaniszadach Prakṛti oznacza kosmiczną naturę, która jest tłem i „ciałem” całego stworzenia – zasadę żeńską, pasywną, potencjalną, w relacji do Puruszy (czystej świadomości, zasady męskiej).